آیا راه شیری ما ممکن است روزی فوارههای ویرانگر سیاهچالهای را تجربه کند که عواقب جدی برای بقای حیات در سرتاسر کهکشان دارند؟
ویرانی احتمالی ناشی از فوارهها در کهکشان راه شیری بیسابقه نخواهد بود؛ دانشمندان بر این باورند که کهکشان ما در گذشته تحت تأثیر فوارههای رادیویی وسیع قرار گرفته است. بااینحال، پیشبینی اینکه چه زمانی چنین فوارههایی دوباره از کمان ای* فوران خواهند کرد، تنها با شناسایی شواهد فعالیتهای تاریخی آن امکانپذیر نیست. یک معمای دیگر نیز درباره J2345-0449 وجود دارد که ستارهشناسان مشتاق بررسی آن هستند. تیم تحقیقاتی در حین بررسی کهکشان J2345-0449، متوجه شد که این کهکشان که اندازهاش سه برابر راه شیری است، ظاهراً ده برابر ماده تاریک بیشتری نسبت به کهکشان ما دارد. ماده تاریک عملاً نامرئی است؛ زیرا بر خلاف ماده معمولی که شامل ستارهها، سیارهها، قمرها و همه چیزهایی است که در اطراف خود میبینیم، با نور هیچگونه تعاملی ندارد. بااینحال، ماده تاریک با گرانش ارتباط دارد و این موضوع برای کهکشان J2345-0449 اهمیت ویژهای دارد. این کهکشان بزرگ و دوردست به قدری سریع در حال چرخش است که برای حفظ ساختار خود و جلوگیری از پخششدن، به مقدار زیادی ماده تاریک نیاز دارد. این اولین بار است که ستارهشناسان توانستهاند رابطه بین محتوای ماده تاریک یک کهکشان، ساختار آن و فعالیت سیاهچاله فوقالعاده بزرگ مرکزی آن را ترسیم کنند. تیم تحقیقاتی بر این باور است که تقویت این ارتباط میتواند افقهای جدیدی را در مطالعات علمی باز کند. «شانکار ری»، یکی از اعضای تیم تحقیقاتی، گفت: «درک این کهکشانهای نادر میتواند سرنخهای مهمی درباره نیروهای نادیدنی حاکم بر جهان، از جمله ماهیت ماده تاریک، سرنوشت بلندمدت کهکشانها و منشاء حیات فراهم کند. در نهایت، این مطالعه ما را یک گام به حل معماهای کیهان نزدیکتر میکند و به ما یادآوری میکند که جهان هنوز شگفتیهایی فراتر از تصورات ما دارد.» نتایج تحقیق در نشریه « » منتشر شده است.